Μέρα εθνικής εορτής και ευκαιρία για εξόρμηση 50 τόσων μελών του συλλόγου μας που γρήγορα έγιναν μια όμορφη, μεγάλη παρέα. Μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε καινούργια μέρη της όμορφης πατρίδας μας και να ζήσουμε την ιστορία της Μακεδονίας σε όλο της το μεγαλείο!
Η πρώτη στάση της διαδρομής μας ήταν το χωριό Αμπελάκια στο νομό Λαρίσης. Ένα γραφικό χωριό που τα κτίσματά του φανέρωναν τον πλούτο των κατοίκων του τον περασμένο αιώνα. Είναι το χωριό που εμφανίστηκε ο πρώτος συνεταιρισμός στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και με τη βοήθεια άξιων και φωτισμένων ανθρώπων αναπτύχθηκε οικονομικά.
Ο τελικός προορισμός ήταν η Νάουσα, μια γραφική πόλη στις πλαγιές του Βερμίου. Όμως την προσπεράσαμε και καταλήξαμε σε ένα υπέροχο ξενοδοχείο εναρμονισμένο με το περιβάλλον, που την επόμενη μέρα θα μας αποκάλυπτε τα μυστικά του. Ήταν νύχτα, δεν βλέπαμε γύρω μας τη μαγεία του τοπίου, όμως ακούγαμε ένα ποτάμι να τρέχει, μυρίζαμε τη δροσιά από τα πλατάνια και η αποκάλυψη ήρθε το πρωί.
Βρισκόμασταν σε ένα παρθένο φυσικό περιβάλλον, με αιωνόβια πλατάνια και κρυστάλινο νερό να αναβλύζει από τις πηγές της Αραπίτσας, στη περιοχή του Αγ. Νικολάου Ναούσης. Το τοπίο ήταν μαγευτικό, τα χρώματα του φθινοπώρου σε όλο τους το μεγαλείο.
Η πρώτη μας επίσκεψη στη σχολή του Αριστοτέλη ήταν εκπαιδευτική.
Η τοποθεσία που επέλεξε ο Αριστοτέλης, με εντολή του Φιλίππου, για την εκπαίδευση του Αλέξανδρου ήταν το Νυμφαίο της Μίεζας. Στο πολιτιστικό κέντρο της σχολής ενημερωθήκαμε από την ξεναγό για τα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο του Νυμφαίου της Μίεζας, για την επιλογή και την εκπαίδευση του Αλέξανδρου. Κατόπιν παρακολουθήσαμε ένα video αφιερωμένο στη σχολή.
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στον αρχαιολογικό χώρο της ακολουθώντας ένα μονοπάτι που σου έδινε την αίσθηση ότι θα ξεπροβάλουν νύμφες και αρχαίοι Θεοί. Πραγματικά αισθάνεσαι δέος αν σκεφτείς πως στον ίδιο χώρο είχε περπατήσει πριν από 2300 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Φιλόσοφος Αριστοτέλης.
Μετά τη επιμορφωτική επίσκεψη ακολούθησε ένα ταξίδι στον κόσμο της γεύσης για τους μερακλήδες που εκτιμούν το καλό κρασί. Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο «Χρυσοχόου» ξεναγηθήκαμε στις σύγχρονες εγκαταστάσεις παραγωγής κρασιών και γευτήκαμε τα υπέροχα κρασιά του αμπελώνα. Ακολούθησε επιστροφή στο ξενοδοχείο και ξεκούραση στο φιλόξενο περιβάλλον του. Ξημέρωσε Κυριακή, η μέρα που θα σήμαινε και το τέλος του ταξιδιού μας.
Στην αρχή της μέρας επισκεφθήκαμε ένα παμπάλαιο μοναστήρι στις όχθες του Αλιάκμονα, το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου Μοναστήρι με πλούσια ιστορία μέσα από το πέρασμα των αιώνων.
Aμέσως μετά πήραμε το δρόμο για τη Βεργίνα, εκεί που ζωντανεύει η ιστορία, εκεί που αισθάνεσαι δέος για τους σπουδαίους ανθρώπους που πάτησαν σ’ αυτά τα χώματα. Μπήκαμε στο μουσείο της Βεργίνας. Με τη βοήθεια ενός αξιόλογου ξεναγού,γνώστη της ιστορίας και της ιδιαίτερης σημασίας που είχαν τα εκθέματα, ταξιδέψαμε χιλιάδες χρόνια πίσω. Θαυμάσαμε επιτύμβιες στήλες- οι επιγραφές ήταν γραμμένες με ελληνικά γράμματα – και εύκολα μπορέσαμε να καταλάβουμε σε ποιους ήταν αφιερωμένοι οι τάφοι.
Μπορούν άραγε να καταλάβουν κάποιοι άλλοι που έχουν υιοθετήσει το όνομα «Μακεδόνες» και να διαβάσουν αυτές τις επιγραφές;
Προχωρώντας είδαμε πολλά εντυπωσιακά εκθέματα και ένα από αυτά ήταν η πανοπλία του Φιλίππου του Β΄. Όμως όταν έφτασε η κορυφαία στιγμή που βρεθήκαμε μπροστά στο Μακεδονικό τάφο του Φιλίππου, τα λόγια δεν φτάνουν να περιγράψουν τα συναισθήματα. Ένα επιβλητικό κτήριο σχεδόν ανέπαφο από το πέρασμα των αιώνων στεκόταν μπροστά μας.
Στη συνέχεια πήραμε το δρόμο του γυρισμού που ήταν δύσκολος όμως στο μυαλό μας είχαν μείνει εικόνες από τα τοπία της όμορφης Μακεδονίας και στην καρδιά μας μια γλυκιά ανάμνηση για όλα όσα ζήσαμε αυτές τις μέρες του ταξιδιού μας!