Ξεχωριστή, λαμπερή και βαθιά συγκινητική υπήρξε η παρουσία του χορευτικού τμήματος της Ένωσης Σπάρτης Μικράς Ασίας στο 7ο Αντάμωμα των Μικρασιατικών Συλλόγων, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 27 Ιουνίου 2026 στο Δημοτικό Στάδιο Νέας Ιωνίας. Σε μια διοργάνωση ιστορικής σημασίας για την Ο.Π.Σ.Ε. και για την πόλη της Νέας Ιωνίας, οι χορευτές της Ένωσης Σπάρτης δεν συμμετείχαν απλώς στο πρόγραμμα, αλλά άφησαν το δικό τους έντονο αποτύπωμα, προσφέροντας μια εμφάνιση γεμάτη ρυθμό, συναίσθημα, αρχοντιά και ψυχή.
Με τη διδασκαλία και τη χορογραφική επιμέλεια της Εύας Καραδήμα, το τμήμα παρουσίασε μια ενότητα αφιερωμένη σε τραγούδια με αναφορά στη Μικρασιατική παράδοση αλλά και στη Νέα Ιωνία, τιμώντας την πόλη που έγινε σύμβολο προσφυγικής εγκατάστασης, δημιουργίας, μόχθου και πολιτιστικής συνέχειας. Οι χορευτές απέδωσαν με σεβασμό και ζωντάνια τραγούδια που κουβαλούν μνήμη, λαϊκότητα και συναίσθημα: «Στους Ποδαράδες μια Πολίτισσα», «Çadirimin üstüne», «Ποδαράδες και Κοκκινιά» και «Νά ‘χα 100 καρδιές».
Η εμφάνισή τους δεν ήταν μια τυπική χορευτική παρουσίαση. Ήταν μια ζωντανή αφήγηση. Κάθε βήμα, κάθε κράτημα χεριού, κάθε στροφή και κάθε χαμόγελο μετέφεραν στο κοινό κάτι βαθύτερο από την τεχνική αρτιότητα: την αίσθηση ότι η παράδοση εξακολουθεί να αναπνέει μέσα στους ανθρώπους της. Οι φορεσιές, η κίνηση, η μουσική και η έκφραση των χορευτών συνέθεσαν μια εικόνα συνέχειας, όπου οι γενιές συναντήθηκαν στον ίδιο κύκλο και η μνήμη των αλησμόνητων πατρίδων έγινε παρόν.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η κορύφωση της παρουσίασης του χορευτικού της Ένωσης Σπάρτης, που κατάφερε κάτι σπάνιο: δεν ξεσήκωσε μόνο το κοινό, αλλά παρέσυρε και τα υπόλοιπα χορευτικά σωματεία, που μπήκαν στον ρυθμό και χόρεψαν μαζί του, δημιουργώντας μια από τις πιο δυνατές και αυθόρμητες στιγμές της βραδιάς. Ο κύκλος άνοιξε, μεγάλωσε και έγινε ένας: ένας κύκλος Μικρασιατών, απογόνων, φίλων, ανθρώπων που ενώθηκαν μέσα από το τραγούδι και τον χορό, που σιγά σιγά έγινε αντικρυστός.
Το χορευτικό τμήμα της Ένωσης Σπάρτης απέδειξε ότι δεν αποτελεί απλώς ένα καλλιτεχνικό σύνολο, αλλά έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού. Έναν χώρο όπου η παράδοση δεν φυλάσσεται πίσω από τζάμια, αλλά μεταδίδεται, διδάσκεται, χορεύεται και συγκινεί. Με ήθος, συνέπεια και αγάπη για τη Μικρασιατική κληρονομιά, οι χορευτές τίμησαν την ιστορία της Ένωσης, τη Νέα Ιωνία και όλους εκείνους που κράτησαν ζωντανά τα τραγούδια, τους ρυθμούς και τα βήματα της προσφυγικής μνήμης.
Η παρουσία τους στο 7ο Αντάμωμα ήταν από τις στιγμές που δεν καταγράφονται μόνο στο πρόγραμμα μιας εκδήλωσης, αλλά μένουν στη μνήμη όσων τις έζησαν. Γιατί εκείνο το βράδυ, στο στάδιο της Νέας Ιωνίας, η Ένωση Σπάρτης δεν χόρεψε απλώς. Ένωσε, συγκίνησε και ξεσήκωσε. Και απέδειξε πως όταν η παράδοση υπηρετείται με αγάπη, γνώση και ψυχή, μπορεί να κάνει χιλιάδες ανθρώπους να νιώσουν ότι ανήκουν στον ίδιο κύκλο.
